اندوه عشق

عشقش از جنس گدازه است مذابش نکنیم

عشق را در قالبی غیر از غزل هم جا نمود

دلم میخاد که محو سیاهی چشات شم

دوباره روم بخندی فدای خنده هات شم

آرام جان نداری از دست بیقراری

  ^{که چرا چشم مرا این همه می گریانی} 

گاهگاهی زود زود

میشوم دلتنگ تو

روی ماهت میکشم بر حوض دل

عشق امد جان ودل سوزاند و عاشق کرد و رفت                  چشم دل را راهی دشت شقایق کرد و رفت

                                                                              ناله ها خواهش غوغای تو دارند بیا